ด้วยความรู้สึกอยากลอง เลยตัดสินใจเขียนสิ่งที่เรียกว่าไดอารี่ดู เคยได้ยินมาจากลูกของมนุษย์ว่านี่เป็นธรรมเนียมของมนุษย์ เอาไว้บันทึกเหตุการณ์ที่น่าจดจำในแต่ละวัน สำหรับข้าที่มีชีวิตยืนยาว วันหนึ่งแทบจะไม่ต่างอะไรจากความว่างเปล่า แต่เพราะเด็กคนนั้นที่เคยพบกัน… กลับทิ้งสมุดบันทึกไว้มากมาย ข้าเลยคิดว่าจะลองเลียนแบบดูบ้าง ...ตอนนี้ข้าอยู่ที่เกาะอันห่างไกลแห่งหนึ่ง ที่นี่มีสิ่งมีชีวิตมากมายแออัดอยู่ในพื้นที่เล็ก ๆ และพวกเขาก็มีลักษณะเฉพาะตัวที่หลากหลายเอามากๆ มันเป็นภาพที่ดูผิดธรรมชาติและแปลกประหลาดสิ้นดี และสาเหตุอาจเป็นเพราะ “ต้นไม้ใหญ่” นั่นพลังชีวิตมหาศาลที่ไหลออกจากรากของมัน กำลังหล่อหลอมให้เกาะนี้เป็นแบบนั้น คือสิ่งที่สร้างภาพเหตุการณ์นี้ขึ้นมา มันดูเหมือนเป็นพลังที่มากเกินไปจนผิดแผกไปจากครรลองของธรรมชาติเลยล่ะ... แต่มันก็น่าสนุกดี ข้าก็เลยตัดสินใจว่าจะพักอยู่ที่เกาะแห่งนี้สักพักหนึ่ง! เอาล่ะ บันทึกตามใจชอบวันที่ 1 ก็ขอจบลงเพียงเท่านี้แล้วกัน ถ้าข้านึกครึ้มขึ้นมา ก็อาจจะกลับมาเขียนอีก ครั้งต่อไป… อาจจะเป็นอีกกี่ร้อยปีข้างหน้าก็ไม่รู้”