เวลาผ่านไปเล็กน้อยนับตั้งแต่ข้าเริ่มเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับพวกเขา นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าเขียนบันทึกเล่มต่อมาในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นนี้ แต่ทว่า มีมนุษย์ที่น่าทึ่งคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น นางชื่อว่า Zenara ตอนที่พบกันครั้งแรก ข้าไม่คิดเลยว่านางจะเป็นมนุษย์ แน่นอนว่ารูปร่างหน้าตาภายนอกน่ะ เป็นมนุษย์ชัด ๆ ทว่า แววตาคู่นั้น... สิ่งที่อยู่ในสายตาของนาง ช่างแตกต่างจากมนุษย์คนอื่น ๆ ที่ข้าเคยพบเจอมาอย่างสิ้นเชิง ราวกับว่านางกำลังเฝ้ามองโลกใบนี้จากมุมสูงอยู่ตลอดเวลา... อย่างไรก็ตาม นางคงจะเป็นบุคคลสำคัญในอนาคตแน่ ได้ยินมาว่าคนที่กำลังวิจัยเรื่องสิ่งมีชีวิตที่ตกลงมาจากฟากฟ้าตัวนั้นก็นางนี่แหละ ก็นะ ไม่แปลกใจเลย ดูเหมือนนางจะเป็นสิ่งที่เรียกว่าอัจฉริยะในรอบหลายศตวรรษนั่นเอง แถมตัวนางเองก็เป็นคนจริงจังและจิตใจดีมาก ๆ มนุษย์มักจะปฏิบัติต่อสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ บนเกาะนี้... โดยเฉพาะพาล ในรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป ทั้งผู้ที่กดขี่ ผู้ที่ขูดรีด และผู้ที่เลี้ยงไว้เป็นสัตว์เลี้ยง... แต่ Zenara นางปรารถนาการอยู่ร่วมกัน นางเล่าให้ข้าฟังถึงความฝันที่จะสร้างสรวงสวรรค์ที่มนุษย์และพาลสามารถสื่อถึงจิตใจกันได้ โดยก้าวข้ามขีดจำกัดของสายพันธุ์และอยู่ร่วมกันอย่างสันติ... นั่นคือสิ่งที่นางเล่าให้ข้าฟัง น่าสนุกจริง ๆ แม้ข้าจะเคยเห็นประวัติศาสตร์ที่มนุษย์ถักทอขึ้นมามากมาย แต่ข้าไม่เคยเห็นโลกแบบที่นางว่ามาเลยสักครั้งเดียว ...ว่าแต่ ตอนที่คุยเรื่องพวกนั้นกันอยู่ที่เชิงเขาพฤกษาโลก จู่ ๆ ร่างกายของข้าก็รู้สึกไม่ค่อยสู้ดีนัก ทั้งที่ตัวข้าไม่น่าจะรู้จักคำว่าอาการป่วยแท้ ๆ