ข้ามไปยังเนื้อหา
PalDAT
v1.0.3

หลังจากที่มันถูกผนึก ข้าก็ได้วิ่งวุ่นไปทั่วทุกสารทิศ จนในที่สุดก็พอจะกุมสถานการณ์โดยรวมทั้งหมดได้แล้ว พวกเขาไม่มีพละกำลังหลงเหลือพอที่จะฟื้นฟูและรักษาอารยธรรมไว้ได้อีกต่อไปแล้ว ทำได้เพียงให้ผู้ที่รอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด เชื่อมต่อเปลวไฟอันริบหรี่นั้น ส่งต่อไปยังรุ่นสู่รุ่น เพียงเพื่อความอยู่รอดเท่านั้น ข้าตัดสินใจที่จะเป็นผู้นำทางให้กับเหล่าราษฎรที่รอดชีวิตในดินแดนสว่างไสวแห่งแสงสุริยัน แทนที่พวกเขาซึ่งต้องสูญเสียวิธีการเดินทางอันล้ำสมัยไปพร้อมกับอารยธรรม แต่ก่อนหน้านั้น ข้าจำเป็นต้องลงมือทำในสิ่งที่พอจะทำได้เสียก่อน ...ไม่ช้าก็เร็ว มหันตภัย นั้นจะต้องหวนคืนมาอย่างแน่นอน แม้จะถูกผนึกไว้ แต่มันก็ยังคงกัดกินพฤกษาโลกต่อไปไม่หยุด ไม่รู้ว่าจะเป็นอีกกี่พันปีข้างหน้า แต่เวลานั้นจะมาถึงอย่างแน่นอน ลำพังตัวข้าคนเดียวนั้นไม่ไหวหรอก ผู้ที่จะกำจัดมันได้นั้น จำเป็นจะต้องเป็น มนุษย์ เท่านั้นสินะ ...ในหมู่พาล ที่ร่วมต่อสู้เคียงข้างมนุษย์เอง ก็ยังมีผู้ที่รอดชีวิตอยู่ Panthalus เผ่าพันธุ์ผู้พิทักษ์ท้องทะเลลึกมาแต่โบราณกาล ข้าสามารถตามหาแม่ที่กำลังใกล้ตายและลูกของเธอจนเจอได้ในที่สุด ...ดูเหมือนว่าผู้เป็นแม่จะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานนัก ข้าจึงตัดสินใจยืมพลังของเธอเพื่อกางเขตแดนขึ้นมา เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ที่ไร้ซึ่งพลังเข้าใกล้ก้นบึ้งของพฤกษาโลก เหล่าผู้ที่เลือกจะต่อสู้อยู่ภายในมหาพฤกษาโลกต่อไปนั้น... ต่างก็ยอมรับในเรื่องนี้ หลังจากที่เธอใช้พลังเฮือกสุดท้ายสร้างเขตแดนขึ้นมา เธอก็ได้ฝากฝังเด็กคนนั้นไว้กับข้า เพื่อที่ว่าในอนาคตอันไกลโพ้น เมื่อผู้ที่จะกำจัดมหันตภัยปรากฏตัวขึ้น เด็กคนนั้นจะได้เป็นผู้นำทางให้ และตัวข้าเอง ก็ควรจะต้องเป็นผู้นำทางด้วยเช่นกัน เพราะนั่นคือความหมายและความรับผิดชอบเพียงหนึ่งเดียว ของการมีตัวตนอยู่ของข้า... ผู้ที่รอดชีวิตจากมหันตภัยครั้งนี้มาได้

สถานที่

เปิดแผนที่โลก