บันทึกของ Bjorn Seligsson 3

การต่อสู้กับมันยังไม่จบ แม้จะยืมพลังของอัศวินศักดิ์สิทธิ์ผู้รอบคอบ เพกาซัสหนึ่งคู่ และมังกรที่ราวกับประกายแสงแล้ว ก็ยังไม่อาจทำลายล้างได้ พวกเพกาซัสสร้างคืนฤดูหนาวที่ไม่มีวันสร้างโอบล้อมเกาะ ราวกับจะขังมันไว้ไม่ให้หนีไป เพกาซัสสีดำหลอมรวมกับรัตติกาล แล้วจากไปยังที่ไหนสักแห่ง ดินแดนนี้หยุดนิ่ง ไม่อาจมอง และไม่อาจออกจากเกาะได้ อัศวินศักดิ์สิทธิ์ละอายต่อความผิดพลาดของตน แบ่งร่างออกเป็นสอง เพื่อไม่ให้เกิดความปรานีขึ้นมาอีก มังกรประกายแสงสลายตัวกลับไปสู่ปลายขอบฟ้า พอลองคิดดู ที่ตอนนั้นจู่ ๆ มังกรก็ทะยานกลับมา เป็นเพราะมันสัมผัสได้ถึง เวลานั้น รึเปล่า และแล้วก็มาถึงปัจจุบัน ตอนนี้มันก็ยังหลับอยู่ ที่ฉันปกป้องดินแดนนี้ สุดท้ายแล้วเป็นเพราะความรับผิดชอบเหรอ ไม่หรอก ไม่ว่าจะพูดจาให้ดูดียังไง ก็ปิดไม่มิด สุดท้ายฉันก็แค่อยากพบผู้แข็งแกร่งเท่านั้นสินะ