บันทึกของ Lily Everhart 2

วันที่ดิฉันกับท่านLyleenได้พบกัน วันนั้นมีหมอกลงจัด ดิฉันจำได้ว่าแทบมองด้านหน้าไม่เห็น ดิฉันน่าจะเดินไปที่ทุ่งเบอร์รีเหมือนทุกที แต่พอรู้ตัวอีกทีกลับหลงเข้ามาในที่ที่ได้ยินเสียงน่าสะอิดสะเอียนของพวกขบวนการพรานเถื่อนเสียแล้ว สิ่งที่ดิฉันเห็นราง ๆ ท่ามกลางเสียงสเฟียร์ และเสียงกักขฬะของคนพวกนั้นคือ รูปร่างของดอกลิลลี่สีสันสดใส อา ช่างงดงามและองอาจอะไรเช่นนี้ พริบตานั้น ดิฉันก็ตัดสินใจ ดิฉันแทงพวกขบวนการพรานเถื่อนจากด้านหลัง ทะลุถึงหัวใจ และทำลายสเฟียร์ที่ตกเกลื่อนกลาดอยู่แถวนั้นทำหมด ดิฉันโดนปืนยิงเล็กน้อย แต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร จะใช้มือเปื้อนเลือดคู่นี้แตะต้องดอกไม้งดงามไม่ได้ ดิฉันหันหลังกลับไปยังฐาน ตอนนั้นเอง ราชินีดอกลิลลี่ก็มาปรากฏตัวเบื้องหน้าดิฉัน เมื่อองค์ราชินีสัมผัสมือดิฉัน บาดแผลก็หายดี แข้งขาที่หนักอึ้งเพราะล้าจากการต่อสู้ก็เบาลง ตั้งแต่วันนั้น ดิฉันก็ตัดสินใจว่าจะอยู่เคียงข้างองค์ราชินี องค์ราชินีเป็นดอกไม้ดอกเดียวที่เบ่งบานท่ามกลางโลกอันมืดมนใบนี้